موفقیت و آرامش

هنگامی‌ که‌ در زندگی‌ با مانعی‌ رو به‌ رو می‌شویم‌،اگر تقصیر این‌ مانع‌ را به‌ گردن‌ دیگران‌ بیندازیم‌،احساس‌ رنجش‌ و خشم‌ می‌کنیم‌. اگر عامل‌ ایجاداین‌ مانع‌ را خود بدانیم‌، احساس‌ تقصیر کرده‌،خود را ملامت‌ می‌کنیم‌. اگر این‌ مانع‌ را تهدیدی‌علیه‌ خویش‌ بشناسیم‌، احساس‌ ترس‌ و اضطراب‌می‌کنیم‌. پس‌ در بسیاری‌ از موارد احساس‌، مولودبینش‌ و نگرش‌ ماست‌. همه‌ احساسات‌ مفید و بجا به‌ما انگیزه‌ می‌دهند. مثلا اگر احساس‌ ترس‌ نداشته‌باشیم‌، از خود محافظت‌ نمی‌کنیم‌. همچنین‌ خشم‌،عامل‌ دفاع‌ در مقابل‌ تعریض‌ دیگران‌ است‌. البته‌این‌ احساسات‌ مفید، بجا و به‌ اندازه‌، از نگرش‌درست‌ نشات‌ می‌گیرد. هر چقدر نگرش‌ مانادرست‌ و دور از واقعیت‌ باشد، احساسات‌ و رفتارما هم‌ به‌ همان‌ نسبت‌ نادرست‌ و نابجا خواهد بود .

اگر کسی‌ در جنگل‌ مورد حمله‌ خرسی‌ قرار گیرد،چه‌ می‌کند؟
بی‌ شک‌ فرار یا به‌ نحوی‌ دفاع‌ می‌کند. حال‌ اگر اوشخص‌ گریم‌ شده‌ای‌ را شبیه‌ خرس‌ ببیند، مشروطبر این‌ که‌ او را واقعا خرس‌ تصور کند، چه‌ عکس‌العملی‌ از خود نشان‌ می‌دهد؟
باز هم‌ بدون‌ شک‌، همان‌ عکس‌ العملی‌ را که‌ درمواجهه‌ با خرس‌ واقعی‌ از خود نشان‌ داده‌ بود،تکرار می‌کند. حال‌ ببینید اگر تفسیر و تصور ما ازخود، دیگران‌ و جهان‌ نادرست‌ باشد، احساس‌ ورفتار ما چقدر نابه‌هنجار خواهد بود؟
و تمام‌ این‌ موارد آرامش‌ زندگی‌ ما را تحت‌الشعاع‌ قرار می‌دهد. حال‌ ما باید برای‌ آرامش‌دادن‌ به‌ زندگی‌ خود، مواردی‌ را رعایت‌ کنیم‌ که‌در این‌باره‌ دکتر «لی‌ مک‌ گیبون‌» استاد دانشگاه‌ادینبورگ‌ به‌ مواردی‌ اشاره‌ کرده‌ است‌:
▪ در طول‌ کار هر وقت‌ احساس‌ خستگی‌ کردید،قدری‌ استراحت‌ کنید.
▪ احساسات‌تان‌ را با دوست‌ یا همسر و شریک‌زندگی‌ خود در میان‌ بگذارید.
▪ بر روی‌ کارهای‌ مثبت‌ تاکید بورزید اما بیش‌ ازاندازه‌ حساسیت‌ به‌ خرج‌ ندهید.
▪ قسمتی‌ از وقت‌ خود را صرف‌ برنامه‌ ریزی‌ کنید.
▪ گاه‌ گاهی‌ به‌ فکر تزکیه‌ نفس‌ خود باشید.
▪ مراقب‌ تندرستی‌ خود باشید.
▪ فضای‌ کار و زندگی‌تان‌ را منظم‌ نگهدارید.
▪ هدفی‌ را که‌ برای‌ خود دارید، مورد بازنگری‌ قراردهید.
▪ گاه‌ گاه‌ به‌ تماشای‌ یک‌ فیلم‌ یا تئاتر کمدی‌ بروید.گل‌ها را بو کنید.
▪ به‌ دیگران‌ کمک‌ کنید.
▪ نعمت‌هایی‌ را که‌ خداوند به‌ شما داده‌، بشمارید.
▪ محیط زیست‌ خود را تغییر دهید.
▪ همیشه‌ واقعیت‌ را بگویید.
▪ از پند و اندرز دیگران‌ بهره‌ بگیرید.
▪ با پدر و مادر خود صحبت‌ و با آنان‌ درد دل‌ کنید.
▪ پیاده‌روی‌ کنید.
▪ صبور باشید.
▪ کارهای‌ خود را نیمه‌ تمام‌ نگذارید.
▪ به‌ سهم‌، قسمت‌ و نظم‌ و ترتیب‌ خداوند ایمان‌داشته‌ باشید.
▪ این‌ را بپذیرید که‌ حق‌، همواره‌ با شما نیست‌.
▪ خطاها را ببخشید و چشم‌ خود را در برابراشتباهات‌ دیگران‌ ببندید.
▪ قدر هر لحظه‌ از زندگی‌ را بدانید و توجهتان‌ را به‌آن‌ معطوف‌ کنید.
▪ گاهی‌ اوقات‌ رو در بایستی‌ را با دیگران‌ کناربگذارید و پاسخ‌ منفی‌ بدهید.
▪ ابتدا بیشترین‌ تلاش‌ خود را به‌ عمل‌ بیاورید و اگرموفق‌ نشدید، از کار دست‌ بکشید.

/ 1 نظر / 7 بازدید
شیما

جالب بود.چیزهای جدیدی آموختم.ممنون.[لبخند]